Chester Bennington, r.i.p., Linkin Park, Ziggo Dome

R.I.P. Chester Bennington

Eigenlijk had hier gisteravond een heel mooie, speciale blog online moeten komen. Een blog waarin ik één van de mooiste dagen van mijn leven beschrijf, misschien zelfs wel de mooiste dag van mijn leven. Een blog over de ontmoeting met mijn held. Maar vlak voordat ik de laatste woorden zou schrijven stortte mijn wereld in. Mijn held is namelijk dood. 

Ontkenning

Gisteravond om 20.21u werd ik getagged in een Facebook bericht door een kennis. “BREAKING: Absolutely devastating news, as Linkin Park singer Chester Bennington has reportedly committed suicide.” is wat er stond. Ik las het en ik dacht ‘Dat kan helemaal niet, ze hebben letterlijk twee uur geleden een nieuwe video gereleased, dat zouden ze echt niet doen als het waar was’. Toch was ik bang, bang dat het wel waar was. Ik ben als een gek gaan Googlen en steeds meer websites brachten het nieuws naar buiten. Maar alsnog geloofde ik het niet. Vrijwel iedere website gebruikte namelijk dezelfde informatiebron,  TMZ. En we weten allemaal dat TMZ vaak genoeg dingen online zet die achteraf helemaal niet blijken te kloppen.

Wachten op bevestiging

Ondertussen stroomden de tags, appjes en Facebook chats binnen. Iedereen leefde met mij mee, wetende wat Chester voor mij betekende. Ik bleef echter stug ontkennen. De officiële kanalen van Linkin Park hadden nog niets gepost en ook het management van Chester had nog niets bevestigd. Toch was ik bang voor het ergste. Chester is namelijk altijd eerlijk geweest over het feit dat hij al zijn hele leven worstelt met depressies.

Bijna een uur ging voorbij totdat ik weer even Twitter checkte voor een status update. Wat ik toen las, heb ik denk ik wel tien keer opnieuw gelezen. Compleet in shock.  Mike Shinoda bevestigde de dood van Chester. 

Shock

Ik kan het nog steeds niet geloven eigenlijk. Het is nu een dag later en ik denk constant aan de show waar ik een maand geleden was en Chester persoonlijk heb mogen ontmoeten. Hij was zo ontzettend vrolijk, hij lachte, maakte grapjes en luisterde geduldig naar mijn verhaaltje over mijn favoriete liedje en gaf me een high five. Niets wat er ook maar op wees dat het niet goed met hem ging.. Hieronder een foto van hoe hij de Meet&Greet ruimte binnen liep. Hij stak zijn armen omhoog, zwaaiend naar iedereen en maakte vervolgens een diepe buiging onder een luid applaus van ons. Zoveel energie, veruit de meest energieke en misschien zelfs wel de meest warme begroeting de we van alle bandleden hadden gekregen..

Een andere kijk op het nieuwe album

Twee maanden geleden bracht Linkin Park hun nieuwe album ‘One More Light’ uit. Een prachtig album vol met mooie lyrics, precies wat ik had verwacht. Gisteravond luisterde ik uiteraard ook weer naar dat album, maar ineens kregen alle teksten een compleet andere lading. Ineens zag ik in iedere tekst een hint dat het helemaal niet goed met Chester ging. Misschien dat het nergens op slaat, gezien het feit dat de teksten in samenwerking met vele andere artiesten zijn geschreven, maar toch. Vooral de tekst van het nummer ‘One More Light’ zelf krijgt ineens een compleet andere lading, ik kan dit nummer niet meer luisteren zonder tranen.

lyrics one more light

Het voelt alsof ik een goede vriend ben verloren.

En ja, ik besef mij heel goed dat dit misschien raar klinkt, omdat het om een persoon gaat die ik drie keer heb zien optreden en slechts één keer in het echt heb gesproken, maar toch voelt het zo. Mijn hart is gebroken en ik ben intens verdrietig.

Ik zou hier nog zoveel meer willen schrijven, maar voor nu laat ik het hierbij.

♥ – Tini

P.S. De blog over de Meet & Greet komt nog wel online, maar ik weet niet wanneer, want om eerlijk te zijn weet ik het allemaal even niet meer. Sorry. 


De zwart-wit foto’s van de Meet&Greet zijn gemaakt door Ben Houdijk.